Hebben we een lekkere lunch besteld en wachten we vol spanning tot Kelly met de bestelling komt, dan zien we dat iedereen om ons heen al uitgebreid aan de koffie zit terwijl wij nog steeds hongerig en begerig naar voorbijkomende dampende borden kijken. "Sorry", roept Kelly, "foutje in de keuken maar jullie eten komt zo!!"
"Kunnen wij een kamer op de begane grond krijgen, dat scheelt een hoop gesleep met bagage", vragen we vol verwachting als we inchecken. "Nee helaas, we zitten helemaal volgeboekt". Dus sjouwen wij al onze rotzooi drie trappen naar boven terwijl íedereen die na ons incheckt een kamer op de begane grond krijgt. En zelfs als het hotel vrijwel leeg is, worden we op de bovenste verdieping gedumpt.
Om 10 uur zouden we worden opgehaald door Pink Jeep Tours voor een rondje Arizona safari dus zitten wij om kwart voor tien opgeprikt en wel in de lobby te wachten. Om kwart over tien komt Pink Jeep Tours eindelijk aanrijden maar niet voor ons. "Familie Wang Chi", roept Mike de chauffeur goedgemutst door de hal van het hotel en uit het niets duiken tien Chinezen op die meteen als een stel haringen in een ton de Jeep induiken. "En wij dan?", roep ik vertwijfeld. Mike belt wel even met de centrale. "Jullie tour is om 11 uur ", meldt Mike terwijl hij met gierende banden de oprit afrijdt en ons vriendelijk nawuift. Omgeboekt terwijl niemand ons dat even meldt. Geeft niet joh, gaan we gewoon nog een uur in die lobby hangen.
Om tien over elf rijdt Dan voor met drie gillende huisvrouwen uit Washington en een stel uit Oregon die ook een godsvermogen hebben neergeteld voor een Pink Jeepsafari Broken Arrow. Richard de Mazzelaar mag voorin waar Dan meteen zijn riedeltje grapjes begint af te draaien en waar overduidelijk aan te horen is dat hij die grapjes al tweeduizend keer heeft gemaakt. Hij hoeft er zelf niet eens meer om te lachen. Ik duik achterin bij de drie gillende keukenmeiden en mr. en mrs. Oregon. Rijden maar!
Al heel snel verlaten we het asfalt en rijden we een off road weggetje op. Na onze ervaringen van afgelopen weken weten we inmiddels dat deze Jeep geen enkel probleem zal hebben met het naar boven karren van een stapel toeristen over rotsen en keien en gillen we beduidend minder hard dan onze medereizigers. Ik blijf nog steeds versteld staan van de kracht van de automotor en de flexibiliteit van de schokbrekers maar dun door de broek loopt het niet meer. Alles went.
Al na een uur houdt Dan het voor gezien en rijdt ons in razende vaart de berg weer af waarbij we zodanig door elkaar worden geschud dat Mr. Oregon van weersomstuit regelmatig het verkeerde been vastgrijpt om niet de Jeep uitgemikt te worden. Ik vind het niet erg - het been van zijn vrouw heeft zo'n omvang dat van vastgrijpen geen sprake kan zijn dus ik snap dat hij bij mogelijkheid tot lanceren de beste keuze maakt - maar ik vind het ook wel weer prima dat we om kwart voor één weer afgezet worden bij het hotel.
We stappen in onze eigen 4x4 die heel wat comfortabeler is en rijden naar een picknickplaats voor een lunch in het zonnetje.
Sedona vinden we beslist de moeite waard om nog eens terug te keren. Het is een stadje naar mijn hart; erg veel pensionado's en vrijwel geen kinderen en tieners, geen gebouwen hoger dan twee verdiepingen, alle gebouwen alleen in de kleuren rood en bruin zodat ze één zijn met de natuur om hen heen, geen straatverlichting, nauwelijks criminaliteit maar bovenal geen sneeuw en ijs in de winter en aangename temperaturen het hele jaar. Ik zou hier zomaar kunnen wonen :-).
We rijden door de woestijn naar Phoenix en verbazen ons over de gigacactussen die we overal zien staan. Zonder overdrijven durf ik te beweren dat ze zeker een meter of 4 hoog zijn. Geen foto's maar die komen ongetwijfeld morgen.
We laten een pitje in het voorruit repareren omdat ik ervan overtuigd ben dat als Avis bij het terugbrengen van de auto dat pitje in de voorruit ziet, er op onze kosten meteen een heel nieuw voorruit in laat zetten.
Daarna rijden we door een ons hotel dat een time sharing hotel blijkt te zijn en waar we bij het inchecken een half uur durende aanbieding moeten doorstaan voordat we de sleutel krijgen. Sharon drukt ons op het hart haar vooral te bellen als we besloten hebben om een appartement te gaan bekijken waarna we als beloning een creditcard met 100 dollar en een gratis diner krijgen. Tuurlijk Sharon, we bellen zo gauw mogelijk.
Ons appartement is prachtig en helemaal compleet. Zelfs een wasmachine, wasdroger en compleet ingerichte keuken staan ter beschikking. Hier bliven we ook twee dagen dus die luxe komt ons goed uit.
Maar eens even zien of we morgen gaan mountainbiken in de woestijn, het is hier namelijk nogal warm. we zullen zien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten