Om 10 uur is alles ingeladen en gaan we op weg. Eerst rijden we naar Needles dat aan de andere kant ligt van Canyonland, dus het uitzicht van gisteren zeg maar.
Eerst rijd je 50 kilometer door niksland en dan opeens ontvouwt zich het einde van de wereld voor je.
Als je over het randje naar beneden kijkt dan is het onmogelijk te schatten hoe diep het is, het lijkt alsof je hersens niet kunnen bevatten wat je ogen zien. Het is beslist een omweg van 100 kilometer waard.
Het canyonlandschap laten we achter ons en rijden lange tijd over een eindeloze vlakte. De lunchplekken zijn erg schaars en pas rond twee uur en een eind van de route vinden we een redelijke plek om te eten. Wel rustig want wee zijn zo afgedwaald dat er niemand in de wijde omtrek te vinden is.
Rond drie uur zijn we nog maar 40 kilometer voor ons einddoel Durango dus rijden we natuurpark Mesa Verde in. Het is een park waar rotswoningen van indianen te bewonderen zijn maar omdat we zo laat zijn, zijn we voor alle tours te laat. We doen net of we dat allemaal niet begrijpen en sluiten achteraan bij een groep onwetende Amerikanen aan. Helaas herkent de ranger ons niet - logisch want ze heeft ons ook nog nooit gezien en zeker onze kaartjes niet want die hebben we niet - en dus verzoekt ze ons vriendelijk terug te gaan en het hek achter ons te sluiten.
Dan maar wat foto's van bovenaf.
Het park is de afgelopen 50 jaar zo vaak getroffen door bosbranden dat 75% van de bebossing verdwenen is. Op zich zijn bosbranden nuttig hebben we inmiddels begrepen maar niet als er zo veel tegelijk in de hens gaat. Het park ziet er hier en daar dan ook wat desolaat uit en omdat we de grotwoningen ook al niet mogen bekijken rijden we 25 kilometer berg weer af en zoeken ons overigens schitterende hotel in Durango op.
Durango is een wildwest stadje in Colorado waar morgen de trein naar Silverstone vertrekt. Het heeft een aantal gezellige straten met saloons, bars en hotels en natuurlijk een heleboel souvenierrommel. Wij eten een superlekkere forel met verse spinazie, noten en een mosterdsaus afgeblust met wat gegist druivensap in het plaatselijke 150 jaar oude hotel dat helemaal in oude stijl is gerestaureerd.
Daar sluit je een dag toch leuk mee af.
