Vandaag gaan we via de Mojavewoestijnt ( en gedeeltelijk route 66) naar Laughling in de buurt van Needles. In de buitenwijken van Los Angeles staan wat heuvels in de brand vanwege de hitte - het is al twee weken 35 - 40 graden - en we zien hoe helicopters af en aan vliegen om de brand te bestrijden. Omdat de snelweg middenin het brandgebied ligt moeten we daar vanaf en een heel stuk binnendoor rijden. Hoewel het never rains in California krijgen we vandaag een aantal fikse buien op de knar wat er hopelijk toe bij zal dragen dat het vuur zal doven maar de hele omgeving ruikt afschuwelijk naar rook.
Het kost ruim een uur om om de brand heen te rijden en alles wat we ervan zien zijn wat rookpluimen en af en aan vliegende blushelicopters.
Ik lijk eindelijk het gebruik van de GPS onder de knie te hebben en Beth vertelt keurig waar we links en rechts moeten houden om hopelijk aan het eind van de middag in Laughlin aan te komen waar ons volgende hotel ligt. Als om 1 uur de magen - eigenlijk één specifieke maag want zelf kan ik vrij lang zonder eten - beginnen te knorren en we vinden een gezellig BBQ restaurant waar een heerlijke burger wordt geserveerd. Als we wachten op onze bestelling kijk ik even op Maps Me om Richard te vertellen hoe lekker we al opschieten en zie dan tot mijn grote schrik dat we volledig uit koers zijn geraakt. Tot nu toe heeft Beth ons redelijk teleur gesteld en het is maar goed dat ze ingebouwd is in de auto anders had ze naar huis kunnen lopen. Eenmaal terug bij de auto zie ik dat ik de schuld niet helemaal alleen bij Beth kan leggen aangezien ze wel degelijk van plan was ons naar Laughlin te bewegwijzeren alleen had ze niet helemaal door dat ik Laughlin in Nevada bedoelde terwijl zij dacht dat we niet verder dan California wilden. Een verschil van een dikke 300 kilometer.
Slechts een dikke 60 kilometer omgereden maar de omgeving is mooi en de auto luxe dus het is haar vergeven.
We rijden over een schitterende weg door de Mojave woestijn en rond 6 uur slaan we af bij Needles. Nog 18 kilometer over een matig tot slecht onderhouden weggetje - een speerpunt van meneer Trump hebben we begrepen - brengt ons uiteindelijk toch in Laughlin. Laughlin is de B-versie van Las Vegas. Het is er vergeven van de casinohotels maar dan voor een andere clientele; de tokkie-Mexicaan met een maatje meer zullen we maar zeggen.
Ons hotel is groots, overbevolkt en afgeleefd maar we krijgen wel een kamer met schitterend uitzicht over de Coloradorivier. Het zwembad is te vergelijken met Zandvoort op een zomerse dag dus onze verkoeling daar laten we voorbij gaan hoewel het bloedheet is. Ook de restaurants lokken niet tot eten dus integreren we als volleerde Amerikanen en eten we een flinke pizza op de kamer.
Morgen een nieuwe dag vol avonturen; dan gaan we nog een stukje route 66 rijden van Needles naar Kingman en daarna off to Las Vegas.
