2 september

Ik word wel eens wanhopig van mijn eigen optimisme. Waarom wacht ik tot vrijdagavond na het journaal van 20.00 uur voordat ik besluit om de koffers te gan pakken terwijl we de volgende morgen na de koffie op pad gaan? Misschien omdat ik hoop dat die dingen zichzelf vullen en dat er dan ook nog niets vergeten wordt? Is nog nooit gebeurd en nu dus ook niet en uiteindelijk staat alles 's nachts om half één klaar in de gang. Voor die jetlag straks draai ik mijn hand niet om, ik zit al volledig in Californian time.

Nog snel even een bezoekje aan de apotheek omdat ik toch niet alle medicijnen voor de komende vier weken op voorraad bleek te hebben maar dan kunnen we toch op pad.

Als we voor de tweede keer in een  vette file op weg naar het vliegveld belanden zou ik gewaarschuwd moeten zijn; alle ellende verzamelen we vandaag zodat we daar de rest van de vakantie geen last meer van hebben maar zoals ik eerder schreef, leedvermaak is ook vermaak dus geniet.

We vliegen business omdat ik op lange afstanden  anders moorden bega op mijn medepassagiers en dus mogen we ook in de premiumrij voor de bagage. Daar staat iemand met problemen, grote problemen blijkbaar, en als de hele economyrij al hoog en breed aan de koffie met kannelbulle na de douane zit staan wij  nog steeds te wachten om onze bagage te  mogen afleveren.
In de lounge waar de high society, gescheiden van het plebs, kan genieten van wat eet- en drinkbaars blijkt vrijwel alles op te zijn behalve het knäckebröd en de plakjes kaas. Geen idee wat dan de lol van die lounge nog is dus ik mopper dat het een lieve lust is.
Al snel worden we opgeroepen om te boarden en daar mogen we ook weer drie keer in rijen staan om op weet-ik-wat gecontroleerd te worden. En niks geen premium, gewoon achteraan sluiten. Het eten aan boord is ronduit smerig ,maar de vlucht verloopt verder vlot en zonder problemen dus daar heeft hogerhand een steekje laten vallen.

In Los Angeles blijken de vingerafdrukken van Richard aanleiding te zijn tot nader onderzoek - aansluiten in rij 18 achter al die Chinezen - terwijl ze mij op mijn mooie blauwe ogen gewoon hadden willen laten doorlopen via loketje 1 waar geen rij staat. Eenendertig jaar getrouwd dus sluit ik me gewillig aan in de rij waar mijn echtgenoot ook staat en ruim anderhalf uur later staan we eindelijk buiten.
We worden door een busje bij de Avis gedropt om de huurauto op te halen waar de rij potentiële huurders de vijftig ruim passeert en waar twee balies open zijn. Een kleine twee uur wachten gok ik. De chauffeur van de bus tipt me om mijn gehuurde auto op te halen in het gebouwtje voor het inleveren van de huurauto en daar staan gelukkig maar 4 mensen voor me. Duurt ook nog een dikke drie kwartier maar dan krijgen we eindelijk onze Ford Expedition. Het ding blijkt te stinken, is niet goed schoongemaakt en aftands en dus weer terug naar de balie met alle bagage om te krijgen wat we geboekt hebben; een ruime Suv zonder bijgeuren. Na nog een half uur wachten krijgen we een Chevrolet Suburban waar je met gemak zeventien asielzoekers in kunt huisvesten en gaan we tevreden op weg. Even een snelle hap bij Sizzlers en daarna naar het hotel. De GPS stuurt ons naar de andere kant van de stad en twee uur later staan we eindelijk voor het geboekte hotel dat op 5 minuten rijden van de autoverhuur blijkt te liggen. Ons huwelijk staat op omvallen.

En nog is de ellende niet klaar want het hotel zit al een  aantal uur zonder electriciteit en het gaat nog zeker de hele nacht duren voordat dat weer werkt. Onze kamer op de zevende verdieping die uiteraard alleen per trap is te bereiken omdat de liften het op niet doen, is donker en heet; geen verlichting en geen airco. Omboeken naar een ander hotel is een optie maar we zijn moe en hebben geen zin om de hele mikmak weer naar beneden te kieperen. Dus op de tast douchen en tanden poetsen en om half 11 rollen we moe en gefrustreerd de mandjes in. Erger dan vandaag kan niet meer.

Morgen gaat het grote genieten dan toch hopelijk een keer beginnen. En oh ja, voor de liefhebber, het was vannacht 32 graden.