Maar de dag begon natuurlijk niet in Green River maar in Jackson Hole met een waterig maar chilly zonnetje. Te fris om buiten te ontbijten dus alle rommel in de auto gemikt en daarna is er plaats genoeg om te eten. Naast ons fantastische Cowboy Village zit een Amerikaanse variant van de Action waar niets geprijsd is omdat alles een dollar kost. Dus voor 20 dollar het karretje volgeladen met allemaal onzinnige rommel voor vooral de kleinkinderen en daarna op pad.
Er gaat een geasfalteerde autoweg rechtstreeks van Jackson Hole naar Green River en dat neemt ongeveer 2 uur in beslag. Je kunt ook in het plaatsje Alpine de alternatieve weg langs de Greys River en La Barge Creek naar La Barge nemen. Het is een 85 kilometer lange onverharde weg waarbij je het woord onverhard erg letterlijk moet nemen en waar je met een uitstekende uitgeruste 4-wheel driver ongeveer 4 uur over doet. Wij kiezen de tweede variant.
De weg is onvoorstelbaar mooi maar heet is er ook onvoorstelbaar stil en eenzaam. In de meer dan vier uur durende rit passeren we maximaal 10 auto's. Wel zien we veel gigacaravans in de natuur staan en vermoeden dat die zomers bewoond worden door cowboys die hun koeien verzorgen in dit onherbergzame gebied.
Ik kan nog wel dertig mooie plaatjes laten zien maar je moet er geweest zijn om te geloven hoe mooi het er is. Sommige delen van de weg zijn echter zo smal of zo vol kuilen en gaten dat we langzamer dan stapvoets moeten rijden. En al die koeien op de weg werkt de snelheid ook al niet echt in de hand.
Rond één uur stoppen we op een schitterende plek voor een lunch en testen even de kadootjes voor de kleinkinderen.
Hoewel we dwars door een schitterend natuurgebied rijden, is de gespotte wildstand wat beperkt; 3 eekhoorns, 1 eland (waarschijnlijk, kan ook een koe geweest zijn), 4 pronghorn antilopes (ik heb het even opgezocht) en 32 487 koeien.
Rond 4 uur 's middags bereiken we eindelijk de verharde weg weer maar ook de rand van een enorm onweer. Het is erg donker en we zien het overal om ons heen flitsen en donderen. We zijn wel blij om weer in de bewoonde wereld te zijn want hoe stevig en sterk onze auto ook is, ik denk dat we het niet gered hadden als de weg ondergelopen was door het slechte weer.
Bewoonde wereld is overigens ook wat overdreven want we komen kip nog kraai tegen. We zien een eindeloze leegte met hier en daar iets dat lijkt op oliepompen. Om 5 uur komen we eindelijk aan in God's laatste schepping en eten er een troosteloze pizza in de Pizzahut. We zijn de enige gasten.
Morgen verder richting Moab.
(weinig plaatjes vandaag, het internet is net zo sloom als de rest van dit godvergeten oord)
