Daar gaan we weer: 24 september

Lang leve internet. Dit hotel is het eerste hotel dat een normale snelheid internet heeft waardoor ik foto's kan upploaden, fatsoenlijk een blogje kan schrijven, mijn bankzaken kan regelen, mijn boodschappen kan bestellen die Savannah vrijdag voor me op zal halen zodat mijn kasten weer gevuld zijn als we thuis komen en kan bekijken wat we in Phoenix kunnen gaan doen.

We beginnen deze dag met uitslapen omdat we helemaal niets gepland hebben vandaag. Ook wel eens lekker. Het ontbijt is qua keuze en kwaliteit vergelijkbaar met Best Western alleen verloopt een en ander iets chaotischer. Heb je een plastic bordje gescoord, ben je je lepel vergeten. Vind je eindelijk de plek waar de lepels liggen, staat er een rij voor de wafels voor zodat je je tien keer moet verontschuldigen om er even langs te mogen zonder de indruk te wekken dat je voordringt. We vinden gelukkig wel een plek in de zon om alles naar binnen te schuiven maar het blijft behelpen. Dat is dan ook meteen het enige minpunt van dit hotel want het is hier geweldig. Schitterende tuin, mooi uitzicht, ruime kamer, vriendelijk personeel ,alles helemaal goed.

Bij de receptie staan fietsen die we gratis mogen lenen. Wel een Amerikaans model met breed stuur en laag zadel dus ik raak met mijn knieëen mijn oorlellen als ik fiets. Geeft niet, we vinden het leuk.

We fietsen binnen 10 minuten naar Sedona Downtown en beginnen met een Vanilla Bean op een terrasje bij Starbucks met een prachtig uitzicht op bergen aan de overkant. Die Yankees hebben toch een neus voor verdienen van geld aan niets. Je gooit een handvol ijsklontjes in een bak met melk met wat vanillesuiker. Even de mixer erop. Overgieten in een beker, aftoppen met flink wat slagroom, rietje erin en vier dollar laten aftikken. Maar ik kan niet ontkennen dat het lekker is, zeker met je kop in de zon en een dag zonder verplichtingen.

Na deze caloriebom wandelen we door Sedona, een bijzonder leuke plaats met ook weer allerlei galerieën en kunst van vooral de Navajo-indianen. Erg mooi allemaal en als ik rijk was, was ik dat nu niet meer.
In de straten staan overal koperen beelden - wij hebber er meer dan twintig geteld maar het zijn er zeker meer - die tot in detail de indianencultuur weergeven. Prachtig om naar te kijken.

Maar ook overal winkeltjes met serviesgoed, potten en pannen in de mooiste kleuren, handgemaakte sieraden van allerlei gesteentes die allemaal weer een betekenis hebben, kleurrijke kleding, glaswerk in de mooiste vormen en kleuren.. Als het moet kan ik me hier dagen vermaken.
Op een pleintje staat een man met allerlei plastic boxen met daarin slangen en spinnen. Het is zijn hobby om sukkels zoals ik duidelijk te maken welke spinnen en slangen giftig zijn en hoe je je makkelijk kunt herkennen. Natuurlijk mag je de niet-giftige slangen even vasthouden. Dat gaat mij, met mijn tot in de puntjes ontwikkelde aversie tegen insekten in het algemeen en slangen in het bijzonder, net even te ver maar een foto maken van een dappere echtgenoot lukt nog wel.