We zijn bijzonder blij met onze grote auto want het is er inmiddels een behoorlijke bende maar ondanks dat, past alles er nog steeds zonder moeite in. Op weg naar Yellowstone stoppen we nog even bij een supermarkt en slaan wat boodschappen in en ook daar bij vraag ik me achteraf dan weer af wat ik dacht toen ik alles in het karretje mikte. Krijgen we soms visite vanavond en zo ja op hoeveel man rekenen we dan? We nemen een mierzoet gebakje en een frappuchino op de verjaardag van Luca en rijden dan richting Yellowstone.
De weg is adembenemend mooi en ondanks dat we ver buiten het seizoen zijn, is het op de weg behoorlijk druk. Rond deze tijd van het jaar kan het weer eigenlijk in alle variaties voorkomen. Het kan er warm en droog zijn zoals vandaag met temperaturen die kunnen oplopen tot dertig graden maar het kan ook sneeuwen waarbij sneeuwkettingen verplicht zijn. De eerste sneeuw valt meestal rond half september en de lodges sluiten in de eerste week van oktober.
Wij hebben vandaag een cookout geboekt, de laatste van het seizoen, waarbij we met moderne huifkarren een stukje de prairie oprijden en daarna worden getracteerd op een echte cowboymaaltijd met steaks, bonen, aardappels, koolsalade, meloen, appelcrunch en boerenkoffie. Het is weliswaar erg toeristisch opgezet en we zitten met 40 anderen in een kar op wielen gepropt waarbij we in een rij van 10 huifkarren naar een open plek worden gereden maar we genieten toch.
Onderweg worden we gefetteerd op leuke grappen van David in een cowboytenue en met een cowboyaccent maar iedereen lacht dus wij ook. Onze medereizigers vertellen om beurten spannende verhalen over wat men heeft meegemaakt tijdens eerdere tripjes in Yellowstone en dat varieert van het oog in oog staan met een beer met 4 jongen tot het aangevallen worden door een wolf of bison. Vooral die beren schijnen hier nog wel eens voor problemen te zorgen en overal lees je tips over wat te doen bij een onverwachte danwel ongewenste ontmoeting met een beer. Ook wordt sterk aangeraden om berenspray bij je te hebben als je op pad gaat die een beer, die jou op minder dan 20 meter genaderd is, vrijwel altijd verjaagt. Vooral dat woordje vrijwel verontrust me een beetje maar eigenlijk zijn het zorgen om niks want we hebben niet eens berenspray. Wij kunnen de komende dagen beter gewoon in de auto blijven zitten en alles vanachter een autoraampje bewonderen. Het Beekse Bergengevoel zullen we maar zeggen.
We eten massaal van een enorme bbq en zelfs aan liedjes rond het kampvuur met een gitaar is gedacht.
Om een uur of 6 zijn we weer terug bij de auto en rijden we de laatste 30 kilometer over weer een hele mooi weg naar Canyon Lodge op 3 000 meter hoogte. De lodge is net nieuw gebouwd en álles ziet er piekfijn uit. Maar geen tv en geen internet, zelfs geen dekking op telefoons wat betekent dat mensen met elkaar converseren in plaats van de godganse dag op hun mobieltjes staren. Back to the good old days de komende dagen. Wel een shuttle naar de restaurants en winkels 800 meter verderop. Wij gaan dat stukje lopen en lopen traditioneel ook nu weer verkeerd. Dus nemen we de shuttle heen en wandelen door een pikdonker bos terug. Zonder berenspray. We blijven avonturiers.
Morgen hebben we de Circle of Fire tour geboekt en gaan we de hele dag op pad met een gids om de wonderen der natuur in Yellowstone te bekijken. Dat zal ongetwijfeld weer in rijen van 10 touringcars gebeuren maar om dat park nu in ons eentje te gaan ontdekken is ook geen goed idee; wij verdwalen bij de derde dennenboom na de eerste afslag en komen dan nooit meer thuis.
Morgen dus weer nieuwe avonturen met Yogi Bear.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten